Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου
Γεννήθηκε το 1981. Έχει εκδώσει τρεις ποιητικές συλλογές: Ανθρωπόκαινος (Ενύπνιο, 2022) – βραχεία λίστα Κρατικού Βραβείου Ποίησης Κύπρου, Υπερκαινοφανής (Μελάνι, 2017) – βραχεία λίστα Κρατικού Βραβείου Ποίησης Κύπρου και Οι Πέντε Εποχές (Μελάνι, 2012) – βραχεία λίστα βραβείου Γιάννη Βαρβέρη για Πρωτοεμφανιζόμενο Ποιητή της Ελληνικής Εταιρείας Συγγραφέων. Η ανέκδοτη συλλογή του Καρτ ποστάλ που δεν έστειλα (2019) τιμήθηκε από την Ένωση Λογοτεχνών Κύπρου με το Βραβείο Νέου Ποιητή σε διαγωνισμό της και κατόπιν εκδόθηκε σε Ανθολογία. Το 2018 εκπροσώπησε την Κύπρο στο «Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Poetry Slam» λόγω της διάκρισής του στο «2ο Διεθνές Poetry Slam Κύπρου». Είναι ένας από τους εκπροσώπους της Κύπρου στην ευρωπαϊκή πλατφόρμα ανερχόμενων ποιητών “Versopolis” https://www.versopolis.com/poet/243/constantinos-papageorgiou
Είναι εκπαιδευτής ενηλίκων και ψυχοθεραπευτής. Είναι μέλος του Παγκύπριου Συνδέσμου Ψυχοθεραπευτών.
Δείγματα Γραφής:
Σ’ έναν συνοριακό σταθμό
Στα σύνορα Σερβίας-Βουλγαρίας
το λεωφορείο παύεται·
οι επιβαίνοντες κατεβαίνουν να καταμετρηθούν
και να επιδείξουν τα νόμιμα έγγραφά τους
Οι φρουροί χίλια μάτια
κι άλλα τόσα οι κάμερες ασφαλείας
Λοιπόν,
πώς θα περάσει ο πολυμήχανος Κανένας;
Ο αστυνομικός με κοιτάζει με το μισό του
χαμογελώ να μην καταλάβει
τι κουβαλώ λαθραία στο μυαλό μου
Στο τελευταίο μου ταξίδι στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό
κοίταζα ολημερίς τη Γη από ύψος 400 χιλιομέτρων
και σας διαβεβαιώνω ότι τούτα τα σύνορα δεν φαίνονταν καθόλου.
Ανθρωπόκαινος (Ενύπνιο, 2022)
Ερημοποίηση
Στον Chris
Ολόκληρος πλανήτης η αφεντιά μου
έχω, βλέπεις, κι εγώ δορυφόρο
περιφέρεται πάντοτε σε ακτίνα λίγων μέτρων από ’μένα
η σελήνη μου είναι πάντοτε πανσέληνος
για να ’χω άπλετο φεγγαρόφωτο
εγώ, το ετερόφωτο πλάσμα
Όταν φύγω απ’ το σπίτι
μας έλκει βαρύτητα αμφίδρομα
όταν επιστρέφω, τρέχει να πιει νερό
ο τρόπος του να πει πως έχει λειψυδρία μακριά μου
Θυμώνω, του λέω
«Όλη μέρα ήταν εκεί το νερό, στο μπολάκι
δεν συνιστά ξηρασία η απουσία μου, κατάλαβέ το»
Αυτός απαντά
Για κάποιο λόγο όταν φεύγεις
γινόμαστε εδώ μέσα έρημος.
Ανθρωπόκαινος (Ενύπνιο, 2022)
Βρυχηθμός
Έξω σκοτάδι ολόμαυρο
το ξέρω πως είσαι εκεί
γιατί σ’ ακούω που βρυχάσαι
Δε φοβάμαι πια
μονάχα αναρωτιέμαι
γιατί κάποτε νόμιζα πως κελαηδούσες.
Οι Πέντε Εποχές (Μελάνι, 2012)