Χαράλαμπος Π. Λειψός
Ο Δρ Χαράλαμπος Π. Λειψός γεννήθηκε στην Κάτω Ζώδια, σήμερα υπό τουρκική κατοχή. Ασχολείται με την ποίηση από τα γυμνασιακά του χρόνια δημοσιεύοντας σε περιοδικά και εφημερίδες από τότε. Σπούδασε στη Γαλλία (Pau, Toulouse, Bordeaux III και Bordeaux-IV). Είναι διδάκτωρ Κράτους στα νομικά (LL.D) και διδάκτωρ πολιτικών επιστημών (Ph.D), διπλ, τρίτου κύκλου στην ιστορία, διπλ, εγκληματολογικών επιστημών και δημοσιογραφίας. Βοηθός γερουσιαστή στη Γαλλία για ένα χρόνο κι ακολούθως πανεπιστημιακός, δίδαξε για 6 χρόνια στα πανεπιστήμια του Bordeaux III και του Oran, στην Αλγερία. Αποφασίζει να επιστρέψει στην Κύπρο για ευνόητους λόγους. Δικηγόρος στη Λευκωσία για τρία χρόνια και Γενικός διευθυντής μιας κυπριακής εφημερίδας για δέκα μήνες. Επιστροφή στη Γαλλία όπου εργάστηκε ως νομικός σύμβουλος-δικηγόρος, για 35 χρόνια, με γραφεία στην πόλη του Pau και στο Παρίσι (Société d’avocats Lipsos). Τώρα είναι δικηγόρος επί τιμή. Είναι παντρεμένος και πατέρας τεσσάρων παιδιών που είναι όλοι νομικοί. Στις δημοτικές εκλογές του 1995 εκλέγεται δημοτικός σύμβουλος της πόλης του Pau (που είναι η πόρτα των Πυρηναίων, με πληθυσμό 80 χιλ. κατοίκους) και εκτελεί χρέη αντιδημάρχου σε θέματα Πολιτισμού για 6 χρόνια.
Ειδικότητα: Διεθνές, και Συνταγματικό δίκαιο (που ήταν και τα θέματα των διατριβών του, 2 100 σελ.) και μέσων επικοινωνιών, πληροφοριών, ανάλυση του περιεχομένου -content analysis- (που ήταν το θέμα των εργασιών του στο πανεπιστήμιο Bordeaux III).
Ποιητικές συλλογές στην ελληνική γλώσσα :
- Θάλαττα θάλαττα ω Φως, Αθήνα, Ιωλκός, 2017, 132 σ.
- Μαρτυρίες Μαρτυρικές, Αθήνα, Ιωλκός, 2017, 96 σ.
- Σκιές εγώ, Αθήνα, Ιωλκός, 2018, 96 σ.
- Ωδές ψυχοσωματικές, Αθήνα, Ιωλκός, 2018, 80 σ.
- ΠΑΖΛ εννοιολογικό, Αθήνα, Ιωλκός, 2022. (Με πρόλογο του καθ. γλωσσολογίας της ΦΣΠΑ και μέλους της Ακ. Αθηνών κ. Χριστόφορου Χαραλαμπάκη), 92 σ.
- Αντίκαλλιγραφικώς, Αθήνα, Ιωλκός, 2024, 94 σ.
Ποιητικές συλλογές στη γαλλική γλώσσα:
- Philosophiques apothéoses, Pau, Ipadour, 1993
- Ruines grecques, Pau, Ipadour, 1994
- Non – Etre, Pau, Ipadour, 1997
- Razzia Razzia – La matière, Pau, Ipadour, 1999
- Fausse île, Paris, La Nouvelle Pléiade, 2003
- Cavalier exquis, (ομαδική συλλογή), Orthez, 2014
- Le songe de la cigale de Capbreton, Paris, Les Poètes français, 2016
- Ombres sous une ombre, Paris, L’Harmattan, 2018
- Résurrectionnés, Paris, La Nouvelle Pléiade, 2021
- Fleurs d’un jardin déraciné, Paris, 2024
Βιβλία στη γαλλική γλώσσα:
- Le musée des beaux-arts de Pau et la Société des amis des arts,Pau, éd. Cairn, 2017, pp. 200.
ΔΙΑΦΟΡΑ :
Πρόεδρος της «Villa Formose» για την Ανώτερη Σχολή Καλών Τεχνών» (École Supérieure des Arts et de la Communication), για 6 χρόνια.
Πρόεδρος του συνδέσμου «CHYPRE-EUROPE», ο οποίος εκπλήρωσε την αποστολή του, με την είσοδο της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση την 1η Μαΐου 2004.
Πρόεδρος της Εταιρείας οι «Φίλοι της Τέχνης » (που ιδρύθηκε το 1863) για 18 χρόνια.
Μέλος της Ακαδημίας Γραμμάτων των Πυρηναίων.
Μέλος της Ακαδημίας Greci-Marino : Accademia Del Verbano -di Lettere, Arti, Science-
Μέλος της Εταιρείας Γάλλων λογοτεχνών
Μέλος της Εταιρείας Γάλλων καλλιτεχνών
Μέλος του συνδέσμου «D’aide humanitaire aux populations en difficulté»
Μέλος της Société Académique Arts, Science, Lettres (μέσω της Ακαδημίας αυτής εκθέτει έργα του στη Γαλλία)
Μέλος αρκετών άλλων τοπικών συνδέσμων (νομικών, διδακτόρων δημοσίου δικαίου, λογοτεχνικών, εικαστικών, κοινωνικών και φιλανθρωπικών.
Δείγμα Γραφής:
Στον πνευματικό παράδεισο με λέξεις-κλειδιά
φύ-τε-ψε τις πιο σπάνιες έλλογες σκέψεις του
με πατροπαράδοτες λέξεις-λέξεις και λέ-ξεις
πυραμίδες άτοπες έκτισε κι όχι στην έρημο
Παρθενώνες έκανε και πύργους αέρινους
με προδιαγραφές πε-ρί-π-λο-κες τύπου Βαβέλ
με Π Α Ζ Λ λέξεων κατασκεύασε δρόμους
δρομάκια με πολύγνωμες εξόδους-αδιεξόδους
κατάμεστες με Σφίγγες δελεαστικές αδιόρατες
Με λέξεις ω έπλασε και τέσσερα χελιδόνια
που γεννήσανε κι αυτά με τη σειρά τους
λέξεις και λέξεις έννοιες αδιανόητες λέ ξ ει ς
με πλήρη ψυχοσωματική έντονη λεξικότητα
πατέρας λέξεων ακοίμητων είχε ονομαστεί
όταν μέσα στον ωκεανό είχε αναβαπτιστεί
νέος καλοντυμένος θερμός όπως κι ο ήλιος
που ανοιχτόκαρδα μελοποιούσε τους ανέμους
και τον παλμό των μεσογειακών κυμάτων
Με συνοδό τον ανεξίτηλο ονειρικό του ανθό
ταξίδευε-ταξίδευε τα-ξί-δ-ε-υε φάος στο φως
κι έγραφε κι έσβηνε μαζί μ’ αυτόν λ-έ-ξ-ε-ις
που όταν τα χρόνια γινόντουσαν αι-ώ-ν-ε-ς
δεν αντιπροσωπεύανε πια με αντικειμενισμό
των σκέψεών του τον βουερό σκεπτικισμό
που κατάπιε το άπειρο μαζί με το κενό καθώς
και τις λέξεις που πιστέψανε στην αθανασία
για να μην φαγωθούν από τον αυτότροφο των
φιλοσοφιών τους επιούσιο προβληματισμό
(Από την ποιητική συλλογή Παζλ εννοιολογικό,
Αθήνα, εκδ. ΙΩΛΚΟΣ, 2022, σ. 17.)
ΤΟ ΑΠΟΔΙΟΠΟΜΠΑΙΟ ΑΡΝΙ
Αναμορφωμένο το φως ήταν που έριχναν τ’ αστέρια στη Γη
Ο εγερτήριος αετός προχωρούσε με στα μάτια όλο τον ήλιο
Ξύπνησε πολύ πρωί δαμόκλειος σπάθη ήτανε η ανατομία του
Στα ύψη η επινοητική του κραυγή αναβαπτιζόταν ιαματική
Κι η ανυπόταχτή του ψυχή πάντα έτοιμη ήταν για νέα αρχή
Το γοργότροχο ταξί που ερχόταν κάθε αυγή είχε εξαφανιστεί
Νύχτα ήτανε θερμή πολύ εγωκεντρική και ιδιαίτερα σκληρή
Αν και καλοκαίρι σαν αμφικέφαλες σφαίρες έπεφτε η βροχή
Εντός κι εκτός του βωβού παραδείσου καθέτως κι οριζοντίως
Έντρομοι οι νεκροί έλεγαν πως από επάνω ουρούσαν οι θεοί
Μαύρο ούζο πύον και ύδωρ καθώς κι ανακουφιστικό κρασί
Πόλεμος γινότανε στα Τάρταρα για ένα ανάερο μαύρο αρνί
Στο κενό ενδοκρανιακή η αστραπή σωματικά ήταν απατηλή
Φεύγοντας αναζωογόνητη ξεφώνησε ένα αλησμόνητο γιατί
Στο πεζοδρόμιο αποπροσανατολισμένη μια ιστορική μορφή
Με το πρόσωπο ρυτιδωμένο και το κορμί βαρυφορτωμένο
Σαν τ’ αποδιοπομπαίο αρνί ήταν που προοριζόταν για σφαγή
Έστω κι αν ήθελε τ’ αποκαλυπτικό ταξί αδυνατούσε να ’ρθει
Ένα θεοσταλμένο περιστέρι ένα δείλι τού έσπασε τη μηχανή
Αλατόνερο του έριξε στις αρτηρίες και ζαχαρίνη στη βενζίνη
Γιατί το επίμαχο αρνί δεν ήθελε να πάει στο σφαγείο με ταξί
(Από την ποιητική συλλογή Μαρτυρικές μαρτυρίες,
Εκδ. ΙΩΛΚΟΣ, Αθήνα, 2017, σ. 7.)
ΤΟ ΑΟΡΑΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ
Ονειρομάντης είχε καταντήσει τ’ ονειρογεννημένο ανάλεκτο άγαλμα
Εργόχειρο αριστουργηματικό άγνωστου ταλαντούχου ονειροπόλου
Με ταλέντο ταχυδακτυλουργικά μαγικό εξέπληττε τον άβουλο λαό
Με το μεγεθυντικό μετασχηματιστή των αφύσικών του ουτοπιών
Τ’ αγγελοπρόσωπό του χαλκοπράσινο κεφάλι ποτέ του δε χαμογελά
Φτερά τα βλέφαρά του όχι αξιομακάριστα κρεμάμενα τα έχει κάτω
Μουσκεμένα απ’ την πληκτική ομίχλη δάδα μαύρη σαν το σκοτάδι
Ιδρώτα στάζουν ψευδοπαραμυθένιο θαυματουργικό εμπύρετο νερό
Όταν αγουροξυπνημένο κακών διαθέσεων εντονότατα μελαγχολικό
Δε λέγει ούτε ένα καλημέρα γιατί δεμένα έχει τ’ αντρίκειά του χείλη
Όσοι το συναντούν στα μάτια το κοιτάζουν με μελαγχολία σχεδόν
Λες κι οι άχαρες ματιές τους θα του κάνουν ένα καλό καλαισθητικό
(Από την ποιητική συλλογή Σκιές Εγώ,
Εκδόσεις ΙΩΛΚΟΣ, Αθήνα, σ. 9.)
Η ΚΟΡΗ ΜΕ ΤΟ ΤΑΧΥΚΑΡΔΟ ΣΤΡΟΓΓΥΛΟΠΡΟΣΩΠΟ ΩΡΟΛΟΓΙΟ
Γευσιγνωσία εκπολιτιστική της ζωής ώρα πληκτική άπληστη σιωπή
Λέξεις χωρίς τέλος αρκτικόλευκτων παραλογών αλλά μόνο για τροφή
Η κόρη που μάζευε κρίνα χρυσάνθεμα τον άνεμο ακολούθησε τυφλή
Θυσία έκανε στο είδωλό της υποχρεώνοντάς το να της πει ω ξαναζώ
Σε μισώ ω σ’ αγαπώ το πρόσωπό μου που λατρεύεις δεν το καθοδηγώ
Παραπλανητική είναι πνοή ενός υποκειμενικού περιπλανητικού φακού
Της λάμψης παρεκτροπή αφοπλιστική πολλά θυμάται χαρακτηριστικά
Αγγέλων που την παλαιά εποχή βγήκαν απ’ τη φυλακή τελείως γυμνοί
Χαμένοι στη γη οι άγγελοι αυτοί όσο κι αν ψάξουν δε βρίσκουν τροφή
Ανθός αστέρι ή πουλί η κόρη η τυφλή διάσημη σκιά έγινε χαρισματική
Στο χέρι της πάντα κρατεί ένα ωρολόγιο που η ηχητική του δημοκοπεί
Μαζί του χαροπαλεύει δίνοντας προέκταση στη διαθλαστική της ορμή
Το ωρολόγιο αυτό που έγινα με εξημερωμένο πηλό που είχε μνημονικό
Μνημόσυνα κάνει στις εθνικές εορτές που είναι πάντοτε εκκωφαντικές
Πάχυνε όμως το ωρολόγιο κουτάκι στρογγυλό έγινε το πρόσωπό του
Όπως κι η γη οι κλωστοϋφασμένοι δείκτες του αναστατωμένα γυρίζουν
Έστω κι αν λέει πως μισά τη ζάχαρη το μέλι πίνει όλων των ενθυμίων
Όταν αγανακτεί κι ανασχηματισμέν’ η ατίθασή του καρδιά επαναστατεί
(Από την ποιητική συλλογή Ωδές ψυχοσωματικές,
Αθήνα, εκδ. ΙΩΛΚΟΣ, 2018, σ. 73)